Arda'dan mektup

Sevgili anneciğim, babacığım ve dünyalar tatlısı ablacığım. Uzun ve zahmetli bir yoldan size kucak dolusu sevgi ve mutluluklarla geldim. Böylesine güzel bir ailenin bireyi olarak göz açtığım, gözlerinizdeki parıltı bana hiç yabancılık çektirmedi.
Kendi hayatı pahasına, beni dünyaya getirebilmek için; günlerce yediği hiç bir şeyden tat alamayan, beni kendisinden daha çok önemseyip büyük bir özveri ile koruyan, 9 ay karnında taşıyıp besleyen, günlerce uyuyamayan, varlığımdan mutlu olan, cinsiyetimi ilk öğrendiğinde ayakları yerden kesilen, doğduğum gün hayatını doktorlara emanet eden annelik denen kutsal görevi benimle bir kez daha tadan canım anneciğime,
Varlığımı öğrendiği günden itibaren büyük bir özveri ile benim için kanını dahi verecek kadar:) her türlü fedakarlığı seve seve yapan, iyi ve kötü anlarda hep annemin yanında olan, ona destek veren, sıkıntılı durumlarda katalizör görevi gören, bundan sonra da yükümü hep omuzlarında taşımaya ant içmiş, hayatımda örnek kişi olarak seve seve kabul edebileceğim canım babama,
Doğduğu günden itibaren evin tek gülü rolü oynayan:), varlığımı öğrendiği günden bugüne kadar mümkün olduğunda kıskançlığını hissettirmemeye çalışan, arada bir yatakta iken çaktırmadan alttan elini uzatıp kolumu bacağımı sıkıp beni ağlatan, ama her şeye rağmen benden asla vazgeçemeyen, dünyalar tatlısı akıllı ve güzel canım ablama,
Sizleri o kadar çok sevdim ki hiç ayrılmayalım olur mu...
Siz benim herşeyimsiniz.
03.05.2007 Arda DENİZ